Een kunstgebit zou geen keuze moeten zijn, maar alleen aan de orde moeten komen als alle andere mogelijkheden om uw eigen gebit te behouden, zijn uitgesloten.
Elke goede tandarts zal trouwens principieel weigeren om uw tanden en kiezen te trekken uit gemaksoverwegingen. Wie pijn in zijn arm heeft laat hem ook niet amputeren. Uw gebit is immers onderdeel van uw lichaam. Net als uw ledematen en organen.

U moet er niet aan denken, om die te moeten missen, terwijl veel mensen nog behoorlijk luchthartig omspringen met het trekken van tanden en/of kiezen. Dat heeft een historische achtergrond. De mondhygiëne was vroeger in het algemeen slecht te noemen, en tandartsen waren ook niet overal aanwezig. Zo was het op het platteland gebruikelijk dat bij een meisje, als ze een ‘dienstje’ had aanvaard bij een ander gezin, bij voorbaat haar hele gebit werd getrokken. Ook al was daar niets mee aan de hand. Gewoon, bij voorbaat, om te voorkomen dat haar werkgever te maken zou krijgen met een dienstmeisje met kiespijn.

En nog steeds is de regelgeving in Nederland over het kunstgebit compleet scheefgegroeid. Verzekeringen vergoeden wel de totale kosten voor een kunstgebit, een uitneembare prothese, maar als het om de vaste, duurzame oplossingen gaat, zoals kronen en bruggen,dan worden die uitsluitend via de aanvullende verzekering (slechts) gedeeltelijk vergoed! Dit zou echter niemand moeten tegenhouden om zijn eigen gebit te behouden. Kiezen voor je eigen gebit, is een keuze waar je een leven lang plezier van hebt. Niet alleen in lichamelijk opzicht, ook in psychisch opzicht. Want, mensen met een kunstgebit zijn in het algemeen minder uitbundig met lachen en praten, omdat ze bang zijn dat het anderen opvalt. Elke dag weer.